Urker koorcultuur in museum
woensdag 30 mei 2012 15:59
De gedachte aan Urk roept veel bij vreemden op, zeker ook het fenomeen ‘koren’. Koorzang hoort bij de Urker cultuur en sinds afgelopen zaterdag heeft een stukje koorgeschiedenis een plek gekregen in Museum Het Oude Raadhuis. Visserskoor Crescendo vond het jammer om gedenkwaardige foto’s, het omfloerste vaandel en bijzondere waarderingen achter gesloten deuren of op zolder te bewaren. Op initiatief van koorlid Gerrit Wezelman, gunt Crescendo museumbezoekers liever een kennismaking met dit stukje Urk.
Bijzondere aangelegenheid
In de filmzaal verzamelden zich koor- en familieleden om op Urkerdag - bewust getimed - bij de onthulling van de vitrinekast aanwezig te zijn. Vrouw en kinderen van wijlen dirigent Meindert Willem Kramer ontbraken uiteraard niet in het gezelschap – met zoon Louwe als huidige dirigent. Ook Lammie de Bruin (op de foto links) en Femmy van der Weg (rechts) mengden zich ertussen. Laatstgenoemden waren niet zonder reden op deze bijzondere aangelegenheid afgekomen, als oud-solisten kregen zij namelijk de eer om de Gouden Tulp een plekje in de kast te geven. Lammie verhaalt: ,,De Gouden Tulp is een belangrijke onderscheiding, die we ooit uitgereikt kregen tijdens een concert in de Bethelkerk, onder toeziend oog van koningin Beatrix en prins Claus.’’Elkaar omhelzen
De twee sopraansolisten hebben warme herinneringen aan het Urker visserskoor en de banden die zij op Urk hebben zijn zaterdag weer aangetrokken. ,,De sfeer was fantastisch, gemoedelijk ook. Iedereen kent iedereen en omhelst elkaar, zo leuk! Ach, ik kan wel een boek schrijven over mijn Crescendo-tijd. Na een optreden op zaterdagavond reden we met de bus terug naar Urk en logeerde ik altijd bij Jan en Co Mars, omdat op zondag niet gereden mocht worden. Dat was ontzettend gezellig. Toon Bakker kwam even een borreltje halen, samen met wat vrienden en de volgende dag gingen we met z’n allen naar de kerk. Een geweldige tijd’’, blikt Lammie terug. Over de onthulling, het duo-concert met Hallelujah en Urkerdag is ze kort en duidelijk: ,,Het gevoel van bemoediging en geborgenheid kwam als vanouds naar boven. Buiten was het aangenaam warm en mijn man en ik verlieten Urk met een warm hart. De band is en blijft.’’
