Dit verhaal had met gemak drie keer zo lang kunnen zijn. Want wethouder Klaas Kramer dwaalt in zijn werkkamer telkens af naar onderwerpen 'die je niet moet opschrijven'.

Het tekent de stijl van de CDA-bestuurder. Kramer is geen man van de spotlights. Hij doet zijn werk graag op de achtergrond. Vrienden maken, warme contacten onderhouden en zo zaken gedaan krijgen. Hij vertelt er met smaak over. ,,Niet opschrijven hoor!” Het werd hem ook wel eens verweten. Dan wilde de oppositie kritische vragen stellen tijdens de raadsvergadering, maar had Kramer na het zien van de agenda de stap opgenomen en bleken alle plooien precies op tijd gladgestreken. ,,Vergaderingen afwachten was niet mijn stijl”, zegt hij met een twinkeling in zijn ogen. ,,Ik was graag bezig met zoeken naar oplossingen. Goed naar mensen luisteren en dan iets doen. En niet liegen. Want als je dat doet heb je een lastig leven, want je moet je leugen altijd onthouden.”

Wie moet haar eigenlijk opvolgen als wethouder voor jeugd en gezin, sociale zaken en kunst en cultuur? Voor het eerst stokt de monoloog van scheidend wethouder Dittie Hoekstra. ,,Moeilijke vraag. Iemand die echt verstand van zaken heeft. Die begaan is met de jeugd. De portefeuille verdient serieuze aandacht, want de uitdagingen zijn groot.”

Drie keer in één week moest hij het ontwerp van de nieuwe Poort presenteren aan dezelfde groep mensen, het moderamen van de Gereformeerde Kerk Urk. Geen hamerstuk dus, maar veelbesproken. En daarmee een compliment voor architect Hendrik Hagedoorn Weerstand (34). Wisselende reacties kreeg hij – vooral positief. Het veelgehoorde 'onderscheidend, gedurfd en prachtig', maar ook mensen die in de gevel enkele ramen tekenden, 'die muur is te kaal'.

Trots laat hij zijn telefoon zien. Een foto op het beeldscherm van kleinzoon Abel, die uitbundig het orgel van opa bespeelt. Met een glanzend gelaat: ,,Prachtig hè!” Het doet hem vast denken aan vroeger. Hoe hij als kind het orgel van grootvader Wypke bespeelde. De vrucht daarvan is nog altijd zichtbaar – beter gezegd, hoorbaar – want Albert Metz is vijftig jaar organist binnen de Gereformeerde Kerk Urk.

De machine loopt een aantal keren per dag vast. Vroeger werd dan de chef geroepen en stonden de werknemers met de handen over elkaar te kijken hoe hij de zaak weer op gang hielp. Tegenwoordig werkt iedereen samen als de machine hapert. Wat blijkt? Het aantal storingen loopt zienderogen terug. Het mag duidelijk zijn: bij Northseafood waait een nieuwe wind. Het moet er niet langer goed gaan, maar geweldig.

Het principe heet World Class Manufacturing (WCM) en het werd oorspronkelijk uitgedokterd binnen het Japanse Toyotaconcern. Het is erop gericht om alle mogelijke vormen van verspilling uit te bannen. Door zo efficiënt mogelijk te werken, moet het mogelijk zijn om met dezelfde capaciteit meer te produceren in dezelfde tijd. Kenmerkend is dat iedereen meedoet. ,,Van de directie tot het jongste meisje op de werkvloer”, zegt Lubbert Schenk, die samen met mede-directeur Jacob Kramer de kar trekt.

Het liefst plakt hij er nog wat jaartjes aan vast, maar Jaap Koffeman (Jodel) móet stoppen als bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand (babs). Zijn zeventigste verjaardag eind deze maand is er de oorzaak van. ,,Tja, regels zijn regels”, lacht hij. ,,Maar als het aan mij lag...”

De 143 sardientjes van Eska. Of de vraag 'kan een katholieke zalig worden?' op de gemengde jeugdvereniging Daniël. En de stemronde die volgde, omdat ze het niet eens werden. De kinderen van dominee Groenevelt rolden afgelopen zaterdag van de ene herinnering in de andere. Ze woonden op Urk van 1952 tot 1967. Nu waren ze voor even terug en werd het een feest van herkenning.

Het precieze woord kan Willem ridder van Rappard er niet voor vinden. Boos is de burgemeester van de gemeente Noordoostpolder niet. Een mengeling van ergernis, verbazing, onbegrip en toch ook wel sympathie, zoiets is het. Maar het mag duidelijk zijn: er moet hem het één en ander van het hart. En dus mag Het Urkerland langskomen voor een gesprek in zijn ruime werkkamer, met uitzicht op de Poldertoren en klassieke muziek als geluidsdecor. Onderwerp van gesprek: de plannen voor die andere poldertorens. Plannen die Urk nu juist niet als muziek in de oren klinken.

De beste scholen maak je samen. Daar zijn de gemeente en de mensen van de nieuwe Johannes Calvijnschool het wel over eens. De afgelopen tijd werkten ze intensief samen bij de bouw van de basisschool aan de Almerelaan. Het resultaat mag er zijn.